Oostendse Verhalen

Sinds 2001 de site over Oostende, zijn taal, cultuur en bevolking

Zoeken op de site

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Uitwijzing mag niet gebeuren Ik sta niet graag in de krant, verontschuldigt Martine Christiaen uit de Petunialaan 52 zich. Als ik het nu toch doe, is het om Suzanne en haar kinderen Anila (15) en Xhenis (11) te verdedigen

. Het Albanese gezin moet sinds 17 februari het land uit. Maar na 3,5 jaar zijn ze alle drie perfect in Oostende geïntegreerd. Hun uitwijzing mag niet gebeuren. Moeder Suzanne C. is van opleiding economiste. Tot 3,5 jaar geleden werkte ze in een privé-school met secretariaatswerk bij de plaatselijke politie als bijberoep. Daardoor kreeg ze het aan de stok met de maffia. Ze werd steeds meer bedreigd dat ze verkracht en vermoord zou worden. Intussen werd de directeur van haar school vermoord. Haar kinderen Anila en Xhenis werden met een revolver bedreigd toen ze van school kwamen. Ook haar man werd bedreigd, vertelt Martine Christiaen.



Vluchten zonder kinderen



De situatie werd voor Suzanne C. zodanig gevaarlijk dat ze zonder haar kinderen over zee naar Itali? vluchtte. In ermbarmelijke omstandigheden volgden nadien ook haar kinderen. De boot naar Itali? heeft haar alles gekost wat ze had. Van Itali? is ze naar hier gekomen omdat ze er nog altijd te dicht bij de Albanese maffia zat. Meer dan drie jaar heeft ze alle mogelijke procedures uitgevochten om hier een nieuw bestaan uit te kunnen bouwen. Maar nu moet het gezin definitief het land uit.



Ook Kosovaarse gezin Caccaj moet het land uit

 

(Freinetschool betoogt tegen uitwijzing)

 

Naast het Albanese gezin C. moet ook het Kosovaarse gezin van Isuf en Sabajet Caccaj het land uit. Uit protest hielden alle kinderen van de Freinetschool donderdag een optocht door de stad. Het gezin Caccaj kwam met de kinderen Caurore, Samuela en Besard drie-en-een-half jaar geleden naar Belgi?. Door de oorlog is alles in mijn eigen land kapot. Er is geen werk meer en mijn huis is beschadigd. Bij ons hadden we geen toekomst meer?, vertelt vader Isuf. In Oostende waren we er in geslaagd om een nieuw leven op te bouwen. Ik heb Nederlands geleerd en heb een bijscholing als metser gevolgd. Ik heb een contract bij de firma Depret in Zeebrugge, maar omdat ik geen verblijfsvergunning meer heb, is mijn werk opgeschort. De kinderen lopen intussen school in de Freinetschool. Kosovaars spreken ze nauwelijks meer; hoogstens begrijpen ze nog hun ouders als die onder elkaar Kosovaars spreken.

Login Form