Afdrukken
Categorie: Nieuws uit Oostende
Hits: 3685

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
oud nieuws In de zeewacht van deze week vind je een aantal verhalen over de overstroming van 1953. Hier volgen een paar korte fragmenten. [b]Dani?l Van Parys mobiliseerde KSA voor Hulpactie[/b] [i]Met stookolie kwam ook armoede bovendrijven[/i] Toenmalig collegeleraar E.H. Dani?l Van Parys betrok als priester-leraar een kamer in de schoolvleugel kant Euphrosine Beernaertstraat. De bewuste zondagmorgen werd hij gewekt door de directeur van de lagere afdeling Jacques Fran?ois, die hem meldde dat de feest- en filmzaal van het{ITA} klein college onder water stond. De bassings zien overgeloopen, wist die laatste te melden. In de feestzaal was het een echte katastrofe, herinnert Van Parys zich nog. Versterker, projector en filmrollen - alles stond al klaar om de internen en externen uit de stad na vespers en lof ook de laatste vrije uurtjes van die zondag van straat te houden - waren door een stinkende cocktail van riool- en zeewater op smaak gebracht met wat scheuten stookolie. Anderhalve meter boven de vloer dreven ook de zitbanken, stoelen en piano chaotisch rond. Even twijfelde principaal Verbeke nog, maar onder druk van de priesters-leraars kondigde hij toch een weekje vakantie af. Terecht, want de steenkoolvoorraad in de kelders bleek aangetast. Er was geen elektriciteit meer en op maandag begon het te sneeuwen. (lees de rest in de zeewacht) [b]Hostyn-Dasseville kon kledingwinkel niet redden[/b] [i]Met een knal spoelde schotbalk naar binnen[/i] Waar nu boekhandel Corman gevestigd is, baatte het jonge echtpaar Julien en Mariette Hostyn-Dasseville een hemdenwinkel ofte ?chemiserie? uit. De nu 81-jarige Mariette, moeder van museumconservator Norbert en kunstenares Dim, herinnert het zich als de dag van gisteren: Omstreeks 1 uur 's nachts kwam men kloppen met de mededeling dat we onze kelder moesten leegmaken. Daar lagen de winkelvoorraad en ook heel wat levensmiddelen gestapeld. Net toen ik voor de zoveelste keer met een vrachtje de keldertrap opklom, hoorde ik een enorme knal. Een van de zware schotbalken die gebruikt werd om de zeedijkhellingen af te sluiten, werd met het wassende water de kelder ingedreven. (lees de rest in de zeewacht)