Afdrukken
Categorie: Nieuws uit Oostende
Hits: 991

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

'Hoop' heeft 2 mooie dochters: woede en moed

In alle steden kennen we wijken die achterblijven; verwaarloosde huizen, een verarmde bevolking, gesloten winkelpanden en welig tierend onkruid dat er de straten ontsiert; wijken waar de straatkuiser niet meer passeert. Dat gaat zijn gangetje - laissez faire, laissez passer - tot die wijken voldoende rijp (zeg maar rot) zijn om er zonder veel weerwerk tabula rasa te maken.

Projectontwikkelaars mogen daar dan mega-projecten ontwikkelen die tot gevolg hebben dat ook de restbevolking uit zo'n wijk verwijderd wordt, wegens onbetaalbaar. De vrijgemaakte plaats wordt er ingenomen door the young, the rich and the beautiful.

Een goed voorbeeld is de Oostendse oosteroever, in het hart van de Oostendse visserij, waar de verwaarlozing al decennia lang voor iedereen duidelijk zichtbaar is. Nu ontplooit zich ook daar een project waarbij de wijk een soort Knokke-Le Zoute moet worden, met luxeappartementen á volonté, met een uniek zicht op zee en met plaats om het jacht voor de deur te parkeren. En wees er maar zeker van dat de straten in die nieuwe omgeving regelmatig gekuist zullen worden.

Wat aan de wal gebeurt, grijpt ook op zee plaats; ook in de visserij. Net zoals dat met de verwaarloosde stadswijken gebeurt, zo wordt ook de lang verwaarloosde zee langzaam maar zeker klaargemaakt voor de meest kapitaalkrachtigen. Schippers krijgen hun onderneming niet meer gefinancierd en hangen de netten aan de kaai, vissers verlaten de sector. Sinds we 22 jaar geleden HVB begonnen uit te geven, hebben we het aantal schepen zien verminderden van meer dan 200 tot een tachtigtal. Binnen afzienbare tijd wordt de quotakoek op zee nog verdeeld onder een vijftigtal resterende reders. In de havens wordt de aanvoer nu al quasi gemonopoliseerd door één enkele onderneming, de NV Vlaamse Visveiling.

Maar nog wil dat niet zeggen dat er geen gemeenschap meer bestaat. Nog altijd zijn er, zowel op zee als aan de wal, mensen die gemeenschapsvormende initiatieven nemen. Zijn zij de laatste der Mohikanen, zoals al te veel gedacht wordt? Je kunt er ook op een andere manier naar kijken. Misschien zijn ze wel de pioniers van een postmoderne vissersgemeenschap. Laat ons dat alvast hopen, want ik wil eindigen met wat Augustinus - een heilige! De aalmoezenier zal tevreden zijn - over de hoop schreef: 'Hoop heeft twee mooie dochters. Hun namen zijn woede en moed: woede over de gang van zaken, en moed om te zien dat dit niet zo zal blijven.'

door Flor Vandekerckhove, foto Jo Clauwaert

uit: Het VisserijBlad nr. 11 2011

Voor een gratis proefnummer, zie www.visserijblad.be

 

 

 

 

Read more http://oostendseoosteroever.be/de-oosteroever-in-2011/164-hoop-heeft-2-mooie-dochters-woede-en-moed.html