'k Stoegn gistern aan de luchten achter zuk een ottootje zoender
plak, je weet wel, nen Axam of zukkentwa.

          't is groen en 'k zien dat'n de neiginge et voa te
vertrekken, moar je bluuft stoan.

          'k Zeggen in mijn eigen, allis, seffes is 't weere rood. Ja,
lap, 't was van da!

          't Wordt were groen moar je bluuft ie were stoan.

          'k Zegge in mijn eigen, allez, seffes is't weere rood voa de
twide ki. Ja, lap, 't was zo loate

          't Wordt were groen en hij bluuft were stoan.

          'k Woarent nu beu , 'k kloppen op zijn ruute en 'k zeggen: "Matje,
stoat joen andfrein misschiens an?"

          "Neen", zegt en, "'k Stoan verzekers op een sjieke!"