Oostendse verhalen
Sinds 1992 de site over Oostende, zijn taal en mensen
Gepubliceerd op donderdag 16 juni 2005 00:00 | 
| 
| Hits: 5276
| | Hits: 5276
Kzien hum nog zitten, drienkend an un komme soepe, mit ingevollen kaken, un zwarte schippersklakke schuin op zien kop, geklid mit doenkere friese broek, blouwe matrozenbaaij roend zien béénig lief, zien bruun oangezichte gebogen over den hoetten tafel. In zien twi oren aadten ie un goeden oorring, gelik doede visschers.
Teut-teut want da was ie, dankte mien moeder die nu en ton em binnen riep om u komme soepe of u poar stuutten mi butter teeten. Roend zien liev droegten ie un leeren rieme woaran zien trekorgel hangde. Zien koede handen roend zien komme soepe. Ju kwamdie dikkels binnen bie uus in de kaffee, niet alleine om utwa teeten, mor ook om u liedje te spelen.
Ju was ie un roendtrekkende muziekant, mo ju kendudie gin noote zoe groot os de torre van de kerke. Joordedie niet datten veele volsche nooten speelde, twas meistol un liedje datten zelve gemakt had “ Dun Iegelsman mi ol zien poenden….” datten of en toe meezoeng.
<Ju weundedie op un oede boot die in de Brugse voart lag, nie verre van den “Ostend Bar”;
Doar kreigten of en toe bezoek van gasten die juuste van tpriesong kwamen..Op u ki dookten ie op langs de koaije met u wuuf uut de streeke Meinen – Moeskroen. Zie luusterde no de name mamsel Bertran en zu was oltied geklid mit u lange broek, oltied ook mit u siegarette tusschen de lippen en heur hoar gesneen op zien joenges. Zu gieng mit hem mee van kaffee no kaffee..
Twas ook die teeve die mi zien geld gieng lopen. Op u nuchtend wasten ie weggegoan en zie gieng tuus bluuven om te kuuschen, wa zeker nie van heur gewente was, want ze kuuste nie geirn. Os uuze muziekant op zien boot terug kwam was mamsel gon vliegen en zat ol zien spaarcenks meegenomen. En jaat ie u schoone spoarspot.
In 1931 binst de plechtigekomuunje werd een groepje opgewacht in de Franciscusstroate en gieng hut no de weunienge woar da de feiste deurgoeng. Teut-teut speelde ol de liedjes datten kende, droenk of en toe un glasje wien en jat nu en toen u bitje. Ju werd ie zotter en zotter van te drienken, want ju was ie da niet gewend. Op zeker ogenblik wilde ie un schoone, goe gebouwde visschersvrouwe kopen voe twientig duusd franc en da was, in die tied u stiefe grote somme.Geil de groep begost te lachen en un visscher zei em datten ie nog nooit zo un
Somme tegoare ha gezien. Mo Teut-teut hoalde van onder zien baaij, woar da un zaksje vastgemaakt was mi drie sluutspellen, da zakje en doaruut lieten ie u poar goedstukken rollen, en kieken da dandere deden.
Wie was nu eigenlik die Teut-teut.? Wel die vint die eigenlik Gustaaf L….. heitte, was geboren in Oostende dan achtsten van de moand augustus 1870, was visscher gewist en ook getrouwd mit u wuuf die, in dorlooge 14 – 18, no Iengeland was gevlucht en doar gebleven is
Voordat uuze vriend muziekant was voarde ie un tiedje mit de visscherie, loater giengten mee mit du langen omvoart om nog loater op u binnenschip terecht te kommen. Doarnoa zwoatelde ie u tiedje totun op da schipje terecht kwam in de Brugse voart.Ju stierf ie in Oostende op 28 juli 1939 op toogenblik datten zien meubels vervoerde mit u stikkarren o de Cadzandstroate 14, nodda zien bootje gezoenken was. Je stierf ie gelik datten geleefd ad in volle einzaamheid;
Teut-teut want da was ie, dankte mien moeder die nu en ton em binnen riep om u komme soepe of u poar stuutten mi butter teeten. Roend zien liev droegten ie un leeren rieme woaran zien trekorgel hangde. Zien koede handen roend zien komme soepe. Ju kwamdie dikkels binnen bie uus in de kaffee, niet alleine om utwa teeten, mor ook om u liedje te spelen.
Ju was ie un roendtrekkende muziekant, mo ju kendudie gin noote zoe groot os de torre van de kerke. Joordedie niet datten veele volsche nooten speelde, twas meistol un liedje datten zelve gemakt had “ Dun Iegelsman mi ol zien poenden….” datten of en toe meezoeng.
<Ju weundedie op un oede boot die in de Brugse voart lag, nie verre van den “Ostend Bar”;
Doar kreigten of en toe bezoek van gasten die juuste van tpriesong kwamen..Op u ki dookten ie op langs de koaije met u wuuf uut de streeke Meinen – Moeskroen. Zie luusterde no de name mamsel Bertran en zu was oltied geklid mit u lange broek, oltied ook mit u siegarette tusschen de lippen en heur hoar gesneen op zien joenges. Zu gieng mit hem mee van kaffee no kaffee..
Twas ook die teeve die mi zien geld gieng lopen. Op u nuchtend wasten ie weggegoan en zie gieng tuus bluuven om te kuuschen, wa zeker nie van heur gewente was, want ze kuuste nie geirn. Os uuze muziekant op zien boot terug kwam was mamsel gon vliegen en zat ol zien spaarcenks meegenomen. En jaat ie u schoone spoarspot.
In 1931 binst de plechtigekomuunje werd een groepje opgewacht in de Franciscusstroate en gieng hut no de weunienge woar da de feiste deurgoeng. Teut-teut speelde ol de liedjes datten kende, droenk of en toe un glasje wien en jat nu en toen u bitje. Ju werd ie zotter en zotter van te drienken, want ju was ie da niet gewend. Op zeker ogenblik wilde ie un schoone, goe gebouwde visschersvrouwe kopen voe twientig duusd franc en da was, in die tied u stiefe grote somme.Geil de groep begost te lachen en un visscher zei em datten ie nog nooit zo un
Somme tegoare ha gezien. Mo Teut-teut hoalde van onder zien baaij, woar da un zaksje vastgemaakt was mi drie sluutspellen, da zakje en doaruut lieten ie u poar goedstukken rollen, en kieken da dandere deden.
Wie was nu eigenlik die Teut-teut.? Wel die vint die eigenlik Gustaaf L….. heitte, was geboren in Oostende dan achtsten van de moand augustus 1870, was visscher gewist en ook getrouwd mit u wuuf die, in dorlooge 14 – 18, no Iengeland was gevlucht en doar gebleven is
Voordat uuze vriend muziekant was voarde ie un tiedje mit de visscherie, loater giengten mee mit du langen omvoart om nog loater op u binnenschip terecht te kommen. Doarnoa zwoatelde ie u tiedje totun op da schipje terecht kwam in de Brugse voart.Ju stierf ie in Oostende op 28 juli 1939 op toogenblik datten zien meubels vervoerde mit u stikkarren o de Cadzandstroate 14, nodda zien bootje gezoenken was. Je stierf ie gelik datten geleefd ad in volle einzaamheid;
Maurice Ferier